dinsdag 8 mei 2018

2 Pac - Dear mama

Nee... zo'n roerige jeugd als 2Pac heb ik niet gehad. Verre van. Ik ben niet opgegroeid in een ghetto als zoon van een alleenstaande vrouw, maar in een Vinex-wijk in een dorp op de Veluwe, met mijn beide ouders. En op mijn zeventiende al uit huis gaan? Ik heb het hoogstens overwogen als ik weer eens een huishoudelijk klusje moest doen of huiswerk moest maken. Maar niet omdat mijn moeder aan de crack zat.

En toch raakt Dear mama mij. Een prachtig nummer met een dito tekst. En naarmate ik zie hoe steeds meer vrienden en bekenden afscheid moeten nemen van hun vaders en moeders, besef ik me hoe gelukkig ik mag zijn met ouders die mijn dochter kunnen zien opgroeien en zelf nog steeds de dingen kunnen doen die ze leuk vinden.

Maar nu Moederdag aanstaande is, realiseer ik me opeens dat, waar mijn vader hier regelmatig de revue passeert en we afgelopen zondag zelfs een quiz opdroegen aan zijn platenkast, ik ook nog een moeder heb waar ik om geef en die óók wel eens een podium verdient. Als het aan haarzelf ligt, liever niet overigens. En als het dan écht moet, dan graag niet al te groot.

Het klopt, haar bijdrage aan mijn muzikale vorming was minimaal. Want waar de meeste muziek van mijn vader inmiddels een vast plekje heeft veroverd in mijn hoofd - het werd er zo'n beetje ingeramd - zit de muziek van mijn moeder ver weggestopt. De keren dát ik haar muziek hoorde zijn op één hand te tellen en áls ik het eens hoorde dan was ik snel boven. Nee, ik was er op zijn zachtst gezegd niet bepaald fan van.

Maar dat neemt niet weg dat ze er wel altijd was voor ons. Én het gezin draaiende hield, ook in tijden dat het allemaal niet zo soepel verliep thuis. En hoewel de naam 2Pac mijn moeder hoogstwaarschijnlijk niets zal zeggen, draag ik dit nummer graag aan haar op. En vooruit, dan óók een keer een liedje uit de Platenkast van mijn Moeder.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten