vrijdag 30 maart 2018

De platenkast van mijn vader - Golden Earrings - Just a little bit of piece in my heart

Ik schaam me diep! Als rechtgeaard Hagenees heb ik nog nooit een optreden van Golden Earring bijgewoond. Toch ben ik best een bewonderaar van deze groep, getuige het eerste singletje dat ik ooit kocht: That day van, toen nog, The Golden Earrings

Eerlijk gezegd was en ben ik nog steeds het meest gecharmeerd van de stem van George Kooymans. Het zal je dan ook niet verbazen dat mijn favoriete nummer door hem wordt gezongen. Een fraai lied over de door hem verbroken relatie met zijn vriendin Melanie, waarvan hij al snel spijt had. En het hielp! Melanie kwam bij hem terug, dus eind goed al goed.

En míjn relatie, met de Earring? Wie weet, het kán nog...

dinsdag 27 maart 2018

Amanda Marshall - Beautiful goodbye


Een brok in mijn keel. Daar zijn alleen maar de eerste paar noten van het nummer voor nodig. En het is dat het over een verbroken relatie gaat, anders had ik hem absoluut op mijn begrafenis gedraaid. Je wilt tenslotte tóch dat er op je definitieve afscheid een traantje gelaten wordt. Met dit nummer is dát in ieder geval een zekerheidje.

Gek genoeg is het plaatje mij, ondanks dat het toch echt in míjn tijd een hit was, niet bij gebleven. Zoals er waarschijnlijk wel méér aan mij voorbij is gegaan omdat er geen beat in zat. Pas vele jaren later ontdekte ik het liedje. We moesten bij The Voice of Holland afscheid nemen van een van onze favoriete kandidaten. De eerste noten klonken en daar was hij opeens: die brok in mijn keel.

Ik zocht het nummer op in Wikipedia en zag dat het in al die jaren nog nóóit een notering had gehad in de Lijst der Lijsten. Hoe kón dat? Ik besloot direct: dat móest anders! Het plaatje kreeg het jaar erop dan ook een prominente plek in mijn stemlijst en tot mijn verrassing debuteerde het ook precies dat jaar in de Top 2000. Kennelijk was dit grove gebrek méér mensen opgevallen. Het heeft sindsdien de lijst ook niet meer verlaten. 

Bijzonder is die notering overigens wel te noemen. Beautiful goodbye was in ons land namelijk het enige succes van de Canadese zangeres. En echt potten breken deed het toen óók niet, want verder dan de 22ste plek in 1996 kwam het niet. Toch hebben kennelijk genoeg mensen dit pareltje in hun hart gesloten om het elk jaar weer terug te laten komen.

dinsdag 20 maart 2018

Bob Marley - Iron lion zion

Je kunt van de 90's zeggen wat je wil, maar het was wél het decennium waarin ongeveer alle muzieksoorten samen kwamen. Reggae bijvoorbeeld. Een genre dat tegenwoordig praktisch niet meer in de Top 40 terug te vinden is. Hoogstens af en toe in combinatie met dance.

Reggae had vanaf het begin al een speciaal plekje in mijn hart. Het was nagenoeg de enige stijl die het privilege had zich te mogen nestelen tussen alle eurodance en andere housemuziek op mijn cassettebandjes. De vrolijke, zomerse vibe, de aanstekelijke melodieën, ik hield ervan.

Het allereerste liedje dat zo'n plaatsje op tape veroverde was er dan ook niet zómaar eentje. Sterker nog, het was de Koning van de Reggae zelf, die de primeur had met het nummer Iron lion zion. Het belandde uiteindelijk zelfs in de top 10 van Erwin's Top 40.

Iron lion zion was een bijzonder nummer. Al in 1974 opgenomen maar pas in 1992 op single uitgebracht, ter ere van de release van de 4 CD-box Songs of freedom. Postuum. Want in 1981 blies deze legende al zijn laatste adem uit. En wat het nog bijzonderder maakte was dat ook de vrouw van Marley mee zong op de plaat, met haar bandje I Threes.

Naast de hoge notering in mijn persoonlijke hitlijst, deed de single het óók goed in de internationale hitlijsten. Een vijfde plaats in Engeland, en in ons land reikte het zelfs tot plek 4. Het zou wel zijn laatste officiële hit zijn. Hij kwam nog één keer terug als featured artist toen Funkstar Deluxe en remix maakte van Sun is shining. Een nummer uit het oeuvre van Bob Marley dat door deze bewerking inmiddels ook tot zijn klassiekers is gaan behoren.

vrijdag 16 maart 2018

De platenkast van mijn vader - The Righteous Brothers - Unchained melody

Ik ben aanbeland in 1965. Voor me ligt de top 100 van dat jaar. Honderd nummers met een verleden, mijn verleden. Herinneringen die boven komen drijven: waar was ik toen, wat hield me bezig? En dan moet je kiezen!

Kies ik voor Nederlandstalig: Ria Valk, Willeke Alberti, Cowboy Gerard, om er maar een paar te noemen? Of toch maar The Beatles, óf The Rolling Stones?

Kies ik voor een band die in de tijdgeest is blijven hangen of voor een die nog steeds actueel is?

Kortom, ik zit gevangen in mijn eigen jeugd. Wellicht dat dit nummer helpt mijzelf te bevrijden...

dinsdag 13 maart 2018

4 Tune Fairytales - My little fantasy

En opnieuw stonden we daar in onze plaatselijke discotheek. Vooraan, met wijd opengesperde monden. Want het uitzicht was weer prachtig. Vooruit... het beeld werd wel een beetje verpest door die rapper en die twee dansers maar die blonde zangeres was voor ons pubers inderdaad wel een... klein fantasietje 😏

4 Tune Fairytales trad op. Van het optreden kan ik me weinig meer herinneren maar de zangeres heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten. Veel beter kon destijds ook haast niet. Een bijzonder mooie vrouw die óók nog eens bijzonder mooie muziek maakte.

Maar voor hitsucces heb je kennelijk méér nodig dan een goed uiterlijk. Want het was snel gebeurd met deze Nederlandse happy hardcore-act. Hun eerste plaat scoorde nog redelijk met een 17de plaats in de Top 40 maar de twee singles daarna, Take me 2 wonderland en Ding-a-dong - jawel, van die van het songfestival - wisten de charts al niet meer te bereiken.

Jammer, want wij hadden haar graag nog een keer zien optreden, daar in die discotheek. Voor de muziek natuurlijk 😏 En hoewel ze in 2007 nog een revival hadden, is het voor ons toch bij die ene keer gebleven.

Want ja, laten we wel wezen... niet alleen wíj waren inmiddels tien jaar ouder. En je wilt die fantasie toch een beetje levend houden.

dinsdag 6 maart 2018

Gala - Freed from desire

Hij speelde geen minuut op het EK van 2016 maar werd de held van het toernooi. De Noord-Ierse voetballer Will Grigg. Zelfs hier in Nederland werd Will Grigg’s on fire uit volle borst meegezongen. Veel anders konden we ook niet, want Oranje aanmoedigen zat er dat kampioenschap niet in.

Het begon als een grapje van Sean Kennedy, een fanatieke supporter van Wigan Athletic, de club waar de Noord-Ier voetbalde. Met zijn ode aan de spits die er bijna in zijn eentje voor zorgde dat de 'Latics' promoveerden, zorgde hij ervoor dat een vergeten plaatje uit de jaren '90 opeens weer volop in de belangstelling stond. De bewerking van Freed from desire van Gala ging ‘viral’.

Het originele nummer ontstond in 1996 in New York. Geboren in Italië had Gala Rizzatto daar haar kunststudie afgerond en verdiende ze de kost met het fotograferen van de plaatselijke clubscene. Het was een landgenoot die ervoor zorgde dat zij Freed from desire opnam. Ze mocht een foto van de Italiaanse DJ maken, maar dan wilde hij er wél een demo voor terug. Dat deed zij en een paar maanden later stond de single in onder meer Belgische en Franse hitparades op één.

In Nederland zat zo’n topnotering er niet in, maar met een vijfde plaats deed de vrouw met de karakteristieke, lage stem het ook in ons land heel behoorlijk. Haar succes nam daarna wel snel af. De opvolger Let a boy cry schampte nog net de top 10 maar de derde plaat Come into my life verdween na een verblijf van vier weken en als hoogste positie een 32ste plaats alweer uit onze nationale hitlijst.

Maar waar wij de zangeres allang weer vergeten waren, kreeg haar debuutsingle dankzij de Britse supporter een tweede leven. Sterker nog, toen het deephouse-duo Blonde er een speciale dance-versie van maakte, bereikte het zelfs de zevende plaats in de Engelse iTunes-lijst.

Die ongekende populariteit heeft echter óók een keerzijde. Want hoor je het nummer dan eindelijk weer eens op een 90's party, zie je iedereen om je heen opeens veelbetekenende blikken uitwisselen, de handen in de lucht doen om vervolgens kéihard het origineel te overschreeuwen: "Will Grigg’s on fire. Your defense is terrified! Will Grigg's on fire. Your defense is terrified!" 😒

vrijdag 2 maart 2018

De platenkast van mijn vader: Cliff Richard - The young ones

Oké, ik was nog jong, twaalf hele jaren, maar blijkbaar oud genoeg om Cliff Richard's The young ones op 'mijn' juiste waarde te schatten. De spaarzame keren dat ik het nummer op de radio hoorde, vormden voor mij geen beletsel om, al dan niet gehinderd door enige kennis van de Engelse taal, het nummer mee te galmen.

Ook toen was er al sprake van een muzikale tweespalt. Je was voor Cliff Richard, óf je was voor Elvis. Tja...ik vond en vind het nog steeds een prachtig nummer.

Als je al mensen in een bepaalde hoek wilt stoppen, geldt dat zeker voor de personages in de komedieserie 'The Young Ones'. In weerwil van hun keuze voor de tenaamstelling neigde hun extravert gedrag naar een voorliefde voor 'die ander'.

Desondanks hebben ze samen met Cliff Richard een van zijn vroegere hits opgenomen. Niet bepaald mijn smaak, behalve dan een stukje 'Shadow', maar...oordeel zelf.