dinsdag 24 oktober 2017

Bloodhound Gang - The bad touch

Ze waren niet vies van een relletje op zijn tijd. Bloodhound Gang mocht zelfs vijf jaar Rusland niet in omdat een van de bandleden de vlag van dat land van voor naar achter door zijn broek had gehaald. Een goedmakertje, want voor een Oekraïens publiek had hij een paar dagen eerder, nota bene in de hoofdstad Kiev, over de vlag van de Oekraïne geürineerd. Toen ze hun tournee wilden vervolgen in Rusland, werden ze onthaald met eieren en tomaten en kregen ze het vriendelijke verzoek van de geheime dienst om het land te verlaten… en voorlopig niet meer terug te komen.

Fijne jongens dus op het podium. En hun teksten waren ook behoorlijk controversieel, al haastten ze zich steeds om te zeggen dat het alleen maar satire was. Maar in het tolerante Nederland van de jaren '90 viel het aanstootgevende, buitengewoon grove, maar stiekem toch ook bijzonder melige uiteraard wél in goede aarde. Zélfs bij de toenmalige radiobonzen, die hun debuutplaat Firewater burn tot Alarmschijf bombardeerden.

Die plaat zou uiteindelijk ook hun grootste hit worden, met een vierde plaats in de Nederlandse Top 40. De opvolger Why’s everybody always pickin’ on me strandde in de Tipparade en het verhaal van de Bloodhound Gang leek dan ook tot een snel einde te komen. Maar twee jaar later sloegen ze terug, met een nieuw album met de typerende titel Hooray for Boobies.

Met als eerste plaat The bad touch kon de Bloodhound Gang opnieuw succes bijschrijven. Het werd een flinke klapper met een nummer één-notering in maar liefst zeven Europese landen. Succes dat het met name te danken had aan de bijbehorende video. Wie herinnert zich níet de vijf mannen in apenpakken die Parijs onveilig maakten?

En het kreeg nog eens een extra boost door de controverse die rond de clip ontstond. Het doggystyle-standje in het begin, het ronduit ranzige einde, maar vooral de scène waarin twee bandleden een Frans homostel met een baguette knock-out slaan zorgden voor gefronste wenkbrauwen. Uiteindelijk knipten ze voor MTV de gewraakte beelden eruit.

De verkoopcijfers bleven echter sky high. Het album ging maar liefst 5 miljoen keer over de toonbank. Na dit succes verdween de band wederom naar de achtergrond. Maar opnieuw kwamen ze terug. Nog één keer. Al moesten we dáár vijf jaar op wachten. Ze scoorden in 2005 en 2006 namelijk nog twee hitjes, waarvan Uhn tiss uhn tiss uhn tiss de bekendste is. Maar toen was de wereld wél echt klaar met de meligheid van de Bloodhound Gang.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten