maandag 25 december 2017

Chris Rea - Driving home for Christmas

Kerstplaatjes waren nooit aan mij besteed. Veel te blije en veel te gelukkige mensen die veel te vrolijke nummers zongen terwijl ik in mijn tienerjaren elk jaar opnieuw moest constateren dat ik niet met mijn geliefde in een blokhut bij een knapperig haardvuur zat maar ‘gewoon’ met mijn familie op een hete steen stukjes vlees aan het grillen was. Gezellig, maar een stuk minder romantisch.

Pas toen ik voor mijn werk dagelijks op en neer reed naar Amsterdam, en regelmatig flink in de file stond in die donkere dagen, merkte ik tot mijn schrik dat ik langzaam een warm gevoel begon te ontwikkelen bij één kerstplaat: Driving home for Christmas.

Het was ook zó herkenbaar. Auto aan auto, de rode lichtjes om mij heen, al die mensen in dezelfde file, keihard meezingend met de radio, allemaal met diezelfde wens: zo snel mogelijk uit de file om maar zo snel mogelijk thuis te zijn. Verbroedering, zonder dat je ook maar één woord met je lotgenoten wisselde.

Dat warme gevoel werd alleen nog maar versterkt toen ik ook daadwerkelijk iemand hád om voor naar huis te rijden. Niet dat zij thuis was, want doorgaans waren de dagen rond Kerstmis op haar werk de drukste dagen van het jaar en kwam ik gewoon thuis in een koud, donker huis. Maar toch…

Maar het werd nóg erger. Vorig jaar betrapte ik mij er zelfs op dat ik een CD aan het downloaden was met de bekendste kerstklassiekers, inclusief alle grijsgedraaide Sky Radio-knallers die ik een paar jaar daarvoor nog uitkotste. ‘Voor mijn dochter’.

Toch gaat het volume vooral omhoog als het nummer van Chris Rea voorbij komt. Het lijdt geen twijfel dat dat nog regelmatig gaat gebeuren en laten we hopen dat de man zelf er ook nog lang van kan genieten. Want de berichten begin deze maand deden het ergste vermoeden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten