dinsdag 27 december 2016

OneRepublic - I lived

Aanstaand weekend sluiten we het jaar weer af. Voor ons natuurlijk een prachtig jaar, omdat wij in mei verblijd werden met de komst van Mirte, onze prachtige dochter die inmiddels alweer zeven-en-een-halve maand oud is. Maar het is ook een jaar waarin ik sinds lange tijd weer op een uitvaart stond. Twee keer in één week tijd zelfs. En onherroepelijk borrelt dan toch die vraag op: wat wil ik mijn naasten meegeven als het zover is? Schrijft u even mee notaris?

Dat er muziek gedraaid gaat worden mag duidelijk zijn. Sta niet verbaasd te kijken als je ergens rond 2070 een paar hoogbejaarde mannen en vrouwen hakkend over de begraafplaats ziet gaan. Maar er wordt ook zeker een speciaal plekje ingeruimd voor het nummer I lived van OneRepublic.

Wat is dát een fijn nummer. En wat is de tekst goed! Want als er íets is dat ik mijn nabestaanden wil meegeven dan is dat om te ‘leven’. Zodat ze straks, als zij hun laatste adem uitblazen, geen spijt hebben van de dingen die ze níet gedaan hebben maar vooral blij zijn om de keren dat ze zich níet lieten tegenhouden door van alles en nog wat en ze kunnen concluderen: het was het in ieder geval waard!

OneRepublic verbeeldt het voortreffelijk in hun clip. We maken kennis met Bryan, een 15-jarige fan van de band. Hij heeft Cystic Fibrosis. Een ziekte waarmee je met de huidige stand van de techniek niet ouder wordt dan 36. Een ziekte die langzaam maar zeker je longen sloopt. Ademen is moeilijk en je moet elke dag je longen schoonmaken. En toch zien we Bryan de dingen doen die hij gaaf vindt: fietsen, skaten, ijshockey.

De boodschap bereikte Nederland jammer genoeg niet. Geen airplay op de radio, geen notering in de Nederlandse Top 40… Ik moest het nummer ontdekken via mijn favoriete podcast: Group Therapy van de Engelse DJ’s Above & Beyond. Verantwoordelijk voor een ander hoogtepunt dit jaar. De 200ste aflevering van hun podcast live in de Ziggo Dome.

Zij draaiden de Arty-remix in 2014 in een van hun podcasts en het raakte mij direct. En sindsdien heeft het dat speciale plekje in mijn hart veroverd. Ik houd het niet droog bij het horen ervan. Maar dat kan ook te maken met mijn chronische slaaptekort. Tijd om de ogen te sluiten dus! Gelukkig nieuwjaar!

dinsdag 20 december 2016

Destiny's Child - 8 days of Christmas

Kerst draait niet alleen om de cadeaus! Nee… er is immers méér dan materieel bezit. Dus doe je net als het vriendje van Beyoncé en geef je als man haar niet alleen haar favoriete CD’s, maar ga je ook met haar dineren bij kaarslicht. Je doet haar niet alleen die diamanten piercing cadeau, maar schrijft ook een gedicht voor haar. En je zorgt dat je quality time met haar doorbrengt nadat je haar die Mercedes CLK hebt gegeven.

Ik kreeg er tranen van in mijn ogen. Wat een  prachtige kerstboodschap van Destiny’s Child! Natúúrlijk! Het hoeft ook niet per se allemaal geld te kosten! In die 8 days of Christmas hoef je het écht niet breed te laten hangen. Minder is méér!

Gelukkig was dát iets waar ik nooit over na hoefde te denken. Mij was het nog niet gelukt om een relatie tot Kerstmis te laten duren. Zelfs niet als ik op Eerste Kerstdag ging stappen met mijn vrienden. Die acht dagen had ik in 2001 überhaupt nog nooit vol gemaakt.

Want 2001 was het jaar dat de dames van Destiny’s Child hun kerstsingle uitbrachten. En ik vond hem leuk! Niet in de laatste plaats omdat het mij altijd deed denken aan de warme periode rond die dagen bij mijn ouders thuis. Volop kaarsen, gezelligheid, spelletjes doen, lekker eten en de kerst-LP van de Ray Conniff Singers op de achtergrond. Twelve days of Christmas was een van mijn favoriete nummers die dan regelmatig door de speakers klonk.


En het was dát kerstnummer waarop de single van de girlgroup gebaseerd was. Natuurlijk zullen de dames het niet van de Ray Conniff Singers hebben. Het nummer is een traditioneel kerstnummer dat al enkele eeuwen oud is. Maar de herinnering was er.

Alleen die 8 dagen… De 12 dagen kon ik nog wel plaatsen. Bij ons bleef de kerstboom altijd staan tot 6 januari. De dag dat de drie wijzen uit het Oosten bij de stal van Maria en Jozef arriveerden. Vanaf de geboorte van Jezus gerekend, 12 dagen.


Dat die 12 dagen een wel erg dure grap zouden worden voor de vriendjes van Destiny’s Child staat buiten kijf. Maar dat was niet de reden dat zij het beperkten tot 8… Nee, het lijkt erop dat het verwijst naar Chanoeka. Het Joodse lichtjesfeest dat ook altijd rond die tijd wordt gevierd. En dat duurt… 8 dagen. En dit jaar valt het begin van dit feest toevallig samen met ‘onze’ Kerst. Dus Happy Chanuka en een Merry Christmas voor iedereen!

dinsdag 13 december 2016

Soul Asylum - Runaway train

Wat maakte het in 1993 een ongelooflijke indruk op mij. De clip van Soul Asylum’s Runaway train. Allemaal foto’s van veelal leeftijdsgenoten die nooit meer thuis waren gekomen. Sommigen maar net van de radar verdwenen, sommigen al langer vermist.

En alsof dat niet al indrukwekkend genoeg was schoten er tussen de foto’s door ook nog eens scènes voorbij van kinderen in de meest verschrikkelijke situaties. Een jochie die de mishandeling van zijn oma moet aanzien, een meisje dat ingezet wordt als prostituée en vervolgens ook nog eens bruut verkracht wordt in een busje. En als laatste een baby’tje dat wordt weggenomen uit de kinderwagen en de moeder die vervolgens in volslagen wanhoop achter de wegscheurende auto aanrent… Een beeld waar ik als pasgeboren vader nu pas écht de impact van besef. Koude rillingen krijg ik ervan: mijn huilende kind achterin de auto van een vreemde.

Had ik als puber destijds ooit bedacht mij aan de ouderlijke macht te onttrekken omdat ik die avond én de tafel moest dekken én de afwas moest doen, dan zorgde deze clip er wel voor dat ik daar nog wel een keertje over nadacht.

Maar dat was niet het enige effect dat de clip bewerkstelligde. De grote hoeveelheid airplay op onder andere MTV zorgde ervoor dat 26 van de kinderen uit de clip(s) werden teruggevonden. Een gigantische score voor die tijd. Een tijd zónder Amber Alert, en zónder massale deelacties op Facebook en Twitter. De hulp kwam overigens niet voor elk kind op tijd. Vijf bleken er inmiddels te zijn vermoord. Naar drie kinderen wordt nu, anno 2016, nog steeds gezocht.

En de band? Die zal waarschijnlijk altijd herinnerd worden als de artiest van dat ene nummer met die clip. Want in veel landen zou Runaway train hun enige hit blijken. Ook in Nederland. In de Top 40 kwam de single tot plaats 3, maar een vervolg op het succes bleef uit.

dinsdag 6 december 2016

N.U.K.E. - Nana


Ze zullen het zich niet beseffen. Maar N.U.K.E. had in 1992 een wereldprimeur. Het was namelijk de allereerste nummer één in mijn persoonlijke Top 40. Een ranglijst die ik opstelde uit onvrede met de échte lijst, waar op dat moment zowel Boyz II Men, Jon Secada, Paul de Leeuw áls die ellendige Whitney Houston mijn favoriet van de eerste plaats af hielden met hun verschrikkelijke zwijmelnummers.

Ik heb wat af vergaderd met mijzelf in die tijd. Maar dat N.U.K.E. met Nana als allereerste plaat ooit de hoogste positie in Erwin’s Top 40 (uiteraard uit te spreken als ‘top fourty’) zou bekleden, stond als een paal boven water. Wat vond ik dát een heerlijk nummer.

Ik vond de uitgave van N.U.K.E. óók beter dan de variant van het Nederlandse L.A. Style. Met I’m raving / O si nene brachten zij in diezelfde periode een vrijwel identieke cover uit van ‘Billie Holiday on acid’ Nicolette, als opvolger van hun internationale successingle James Brown is dead.

Maar dat werd dan ook niet zo’n grote hit. Niet in Erwin’s Top 40 maar ook niet in de officiële hitlijst. L.A. Style bleef daar steken op de 20ste plaats, waar N.U.K.E. een top 5-notering behaalde. Maar niet alleen in Nederland was Nana een succes. In diverse Europese landen stond het hoog in de charts en in Italië zelfs op nummer één.

De man achter de danceact was Torsten Stenzel. Een Duitser die na deze grote hit direct weer koos voor de ‘underground’. Hij begon een nieuw label, en produceerde vanaf dat moment vooral platen voor anderen. Pas in 1999 zou hij weer op de voorgrond verschijnen als een van de ‘Friends’ van DJ Sakin die in dat jaar een hit scoorden met Protect your mind (Braveheart).

Er volgde nog een tweede single van het project: Nomansland (David’s song). Een meer dan welkome cover van het nummer van 90’s iconen The Kelly Family. Ook met de volgende single On the beach, die hij samen met zijn broer onder het pseudoniem York uitbracht werd duidelijk dat zijn muziek sinds het begin van zijn carrière flink was meegeëvolueerd.

De oldschool van N.U.K.E. was inmiddels ingeruild voor heerlijk in het gehoor liggende, melodieuze trance. Maar ook Erwin’s Top 40 had een metamorfose ondergaan en bestond uit stapels gebrande verzamelcd’s met trance-nummers, waaronder On the beach. En zo is de cirkel weer rond.