dinsdag 26 mei 2015

Re-Play & Gordon - Never nooit meer

Compleet verrast was ik toen ik afgelopen vrijdag opeens getuige mocht zijn van de rentree van Re-Play op de vaderlandse radio. Het was alsof ik werd teruggeworpen in de tijd. Het enige wat bij het live-optreden nog ontbrak was de stem van Gordon. Want de grootste hit scoorde de Nederlandse R&B-formatie uiteindelijk met deze veelbesproken zanger. Met ‘Never nooit meer’ behaalden ze in 1999 de vijfde plaats in de Top 40.

Natuurlijk, Re-Play had zijn naam op dat moment allang gevestigd. Wie kan hun nummers ‘Kijk om je heen’ en ‘Ala day (ik leef alleen voor jou)’ immers níet woordelijk meezingen? En we hebben het wél over de winnaars van maar liefst drie TMF-awards voor beste R&B-groep nationaal. Al kan dat ook geweest zijn omdat er wat weinig concurrentie in die categorie was. Want wie kent Sat-R-Day en Lloyd niet? Nou vooruit, Edsilia Rombley stond ook tussen de genomineerden, maar nog zonder decolleté-jurk en in die jaren met ongeveer 0 hits van betekenis.

De samenwerking met Gordon leverde de band toch de meeste Top 40-hits op. Nog drie keer zouden ze de nationale hitparade te bereiken. Daarna was het gedaan met de successen. Een van de zangers van Re-Play, Mark, ging vervolgens solo en het werd stil rond de groep. Ze bleven nog wel optreden maar er verscheen in Nederland geen nieuw materiaal.

Mark zelf maakte ondertussen vooral furore door zijn strijd tegen de kilo’s. Hij werd winnaar van ‘De Afvallers met Sterren’ waarbij hij tijdens het programma 35 kilo verloor. Inmiddels staat de teller op 80 verloren kilo’s (!) en is hij personal trainer bij een sportschool.

Toch heeft hij zijn liefde voor het zingen altijd behouden en dit jaar voegde hij zich weer bij Re-Play. En in april van dit jaar traden zij voor het eerst weer in de Nederlandse schijnwerpers. Toevállig in het programma ‘Goor draait door’. Alhoewel… toevallig? De host van die avond liet daarna geen medium onbenut om aan te geven dat hij een hereniging wel zag zitten. Dus wie weet kunnen we straks weer genieten van zo'n heerlijk mierzoet duet. Maar... Eerst maar eens de nieuwe single.

dinsdag 19 mei 2015

Toy-Box - The sailor song

Wie kent ze nog: Toy-Box. Een soort (wie kent díe nog?) Aqua 2.0. Stoere rapper, afhankelijk vrouwtje, eenvoudige melodietjes, kinderachtige, maar vermakelijke clips en dito songteksten. Tarzan & Jane was hun eerste hit, daarna volgde Best Friend en hun laatste succesje was The Sailor Song.

De kenners onder ons schaarden deze vorm van muziek onder de bubblegum-pop. Veel te zoet en de smaak was gauw weg. Het was ook muziek met een knipoog. Een knipoog naar de in die jaren alom vertegenwoordigde eurodance. Maar ook een knipoog naar Hollywood. Want de Deense danceact legde in elk clipje wel een link naar een fameuze blockbuster.

De link naar de diverse Tarzan-films is uiteraard niet te missen in hun eerste single. En aan het einde van de clip behorend bij de tweede hit Best Friend komen opeens de laserzwaarden uit Star Wars te voorschijn. En ook in The Sailor Song vinden we twee beroemde filmquotes terug.

That’s not a knife, THIS is a knife”, bekend van Crocodile Dundee, de wereldvreemde held die drie straatovervallers de stuipen op het lijf jaagt als hij hen zíjn mes toont. Maar ook “I’m king of the world!” Natuurlijk uit de film Titanic. Al loopt het in de clip van Toy-Box, mede dankzij een cadeautje van een jaloerse albatros, iets anders af dan de zanger waarschijnlijk had gehoopt.

Toen na The Sailor Song verder succes uitbleef, gingen zangeres Aneela en rapper Amir ieder hun eigen weg. Aneela stortte zich op haar zangcarrière terwijl Amir aan de slag ging als dansleraar. Maar… zo vertelde de zangeres in 2012, een reünie wordt niet uitgesloten. Al zal dat niet onder de vertrouwde naam zijn. We zijn benieuwd…

dinsdag 12 mei 2015

Booming Support - Rode schoentjes

De zoetgevooisde stem, die ik herkende uit mijn jeugd, sprak mij lieflijk toe: “In een winkel vol met schoenen stonden eens een paar rode schoentjes… balschoentjes.” Ik droomde weg… Naar mijn jongste jaren. Ik zag die LP-hoes met die papegaai met die microfoon en die koptelefoon weer exact voor me.

“Ze hielden zo van dansen, die twee schoentjes, dat ze zich nauwelijks stil konden houden in de schoenenwinkel.” Wauw! Al was ik 11, mijn hele jeugd schoot aan me voorbij. “Als ze maar dáchten dat ze ergens muziek hoorden bewogen ze zich sierlijk op de maat van die muziek…”

BAM! In één keer werd ik weer terug 1992 ingeslingerd. De stevige beat, de rauwe techno sample. Het was Booming Support met ‘De Rode Schoentjes’. Een gelegenheidsproject van onder andere Ronald Molendijk. Een van dé dj’s van dat moment. Het nummer, oorspronkelijk opgenomen als een gimmick, werd een onverwachts grote hit en heeft inmiddels de status van houseklassieker.

En zoals in die tijd gebruikelijk kreeg het nummer vrijwel direct navolging. Eerst waren er de Feetlickers met ‘De stukgedanste schoentjes’ met een werkelijk fantastische clip. Daarna volgde Dingetje met 'Kaplaarzen'. Met daarin die ene grap die ik pas zou begrijpen toen ik een auto van de zaak kreeg: ‘Heeft u ook lieslaarzen?’ ‘Nee, ik verkóóp alleen laarzen’.

‘Kaplaarzen’ was bijna net zo succesvol als het origineel en betekende voor Dingetje, die al sinds 1977 regelmatig scoorde met parodieën op Top 40-hits, opnieuw een hit. Hij zou later nog een paar keer terugkeren in de vaderlandse hitparade. Voor Booming Support bleef het bij dat ene succesnummer.

dinsdag 5 mei 2015

4 the Cause - Stand by me

Al vanaf het begin vond ik dat 4 the Cause met Stand by me niet zou mogen ontbreken in deze reeks. Maar wat vertel je over een bandje waar weinig over te vertellen is? Vier familieleden die als Young Warriors for Christ een gospelbandje begonnen. Netjes via een talentenjacht een platencontract binnensleepten, hun naam ver’hip’ten en vervolgens een smaakvolle hit scoorden met een onberispelijke cover. Zelfs de Bouquet-reeks achtige clip kende geen uitspattingen. En klaar is je blog.

Maar hoe zette ik het nummer dán in de schijnwerpers? Maandenlang zocht ik tevergeefs naar aanknopingspunten. Totdat de natuur mij een handje hielp. Vorige week, op 30 april 2015, overleed Ben E. King. Toevállig de zanger en medecomponist van het origineel. En dat was niet zomaar een hit. De song haalde maar liefst twee keer de top 10 in de Verenigde Staten. Eerst in 1961 en later nog een keer in 1987 toen de gelijknamige film uit kwam.

Het is een liedje dat minstens 400 keer gecoverd is.  En niet door de minsten: Ike & Tina Turner, John Lennon, Bruce Springsteen, U2 en zelfs Greenday gingen ermee aan de haal. En dan vergeet ik nog het illustere duo Timon & Pumbaa.

Maar ook 4 the Cause had er dus veel succes mee in 1998. In diverse landen bereikten zij de top 3 en ook in Nederland stonden zij lange tijd hoog in de hitparades. Bij de opvolger probeerden ze met hetzelfde trucje opnieuw te scoren. Opnieuw stoften ze een oude soulklassieker af: dit keer ‘Ain’t no sunshine' van Bill Withers. En opnieuw maakten ze er een gezellige familierap van. Maar ditmaal zónder succes. Ook hun derde single ‘Let me be’ flopte. En zo waren ze sneller van het podium verdwenen dan Ben E. King zelf, die vorig jaar – op zijn 75ste – nog een aantal optredens weggaf in de VS.